George Berkeley (1685 - 1753) was een briljante Anglo-Ierse filosoof van de vroegmoderne tijd.
Een van zijn voornaamste verwezenlijkingen was de vooruitgang van het idealisme, een opvatting dat het bestaan van materiële substantie ontkent. Berkeley verdedigt dat de werkelijkheid uitsluitend bestaat uit geesten en hun ideeën, zoals tafels en stoelen alleen ideeën zijn in de hoofden van de waarnemers.
Berkeley staat ook bekend om zijn kritiek op abstractie die hij als een illusie en ontoegankelijk beschouwt. In deze context wordt Locke door Berkeley bekritiseerd, die suggereerde dat de geest iets gemeenschappelijk en in alle bepaalde objecten ontleent en een nieuw abstract idee creëert. Berkeley toont dat het onmogelijk is, bijvoorbeeld het abstracte idee van beweging vormen die los van het lichaam bewegen, aangezien het niet loopt, vliegt of kruipt. Ook kunnen we onszelf het abstracte idee van het lichaam niet omlijsten, want het moet ofwel een witte, zwarte, geelbruine, kromme, lange of een korte man zijn. Tegenover abstracte ideeën suggereert Berkeley dat we onszelf een algemeen idee kunnen omlijsten dat vertegenwoordigt of staat voor alle andere bijzondere ideeën van dezelfde soort. Als voorbeeld, wanneer we zeggen: "beweging", dan beschouwen wij elk lichaam in beweging, of het nu vliegt, kruipt of loopt, dat juist op deze algemene woord van toepassing is.
